Rutin Çizgi

Karakterin kaderden ayrıldığı bir an
Bindiler göz çukurlarına
Sessiz, rivayetsizdi deniz
İki çıplaktılar artık
Gecenin tenhasına asılmış
Kapkara güneş
Bir sonbahardı
Uçuştu tınılar
Sıvası yeni dökülmüş ellerinin yaraları
En çok onları sevdim küçücük
Neyi unutmak ister insan
Haz ve sevgi arasında kalmış rutin çizgi
Yansılarını çektim
İçimi açmayan devingen girdap
Ve bir dil gezindi tüm sözcüklerimde.
Karıncalanmış siyah beyaz şiirler
Hiçbir şey değildi vicdan
Kıydılar anılara
Bitti gitti işte dedi
Yüzüne bakmayan son ayna ,
Durmadan biten ve başlayan
Istırap …
Ve iki yüzü de var insanın
Gerçek ve hayal ayırt etmeksizin
Sevdi Aycıl

BU İÇERİK BİR KONUK YAZAR TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR. Yayınlanmasını istediğiniz eserlerinizi yenipapirus@gmail.com ‘a göndermeniz gerekmektedir. Editör onayından geçen eserler Yeni Papirüs okurlarına sunulacaktır.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla