GAM PERÇEMİNE BİR ATEŞ BIRAKTIM -2

 

Yol ortasıydı…
İzler, tozlar, savruluşlar.
Tüm duvarlar soğuktu,
Yeşillenmişti hepsi bir anda,
Hazırdım tüm benliğimle bu yolculuğa.

Can ortasıydı…
Alev alev can çekişiyordu ruhlar.
Anlamsızdı…
Yorgundu bakışlar.
Hiç bu kadar donuk olmamıştı,
Yalandı…
Sarılıp da beni bırakmayan kollar.

Gam perçemine düşen bir ateşti altı üstü…
Yel değdi, soldurdu kızıldan alevleri.
Yel ortasıydı…
Deniz dalgalıydı,
Ayazdı…
Soğuğa meyletmedim ki hiç.
İçim ateşlerde cayır cayır yanardı…

Tuz ortasıydı…
Yaradaydı…
Kıvılcım kıvılcımdı,
İçten içe yanardı.
Bekleyişler zaten kaçak,
Hislerim,
Özgürce ağlamanın ardını kollardı.

Gam perçemine bir ateş bıraktım…
Canıma yel değdiğinde
Yeniden doğardı isyanlar.
Gam perçemindeki ateş,
En güzel acıyanımdı.

El ortasıydı…
Ne sevilen ne de nefret edilendim.
Yağmurdan sonra ağlayan güneşten ibarettim…
Avuç içinde yağmurdum.
Kıpır kıpır sular…
Ha döküldü ha dökülecek.
Bir avuç el ortasıydım…

 

Gülşen Çelik

BU İÇERİK BİR KONUK YAZAR TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR. Yayınlanmasını istediğiniz eserlerinizi yenipapirus@gmail.com ‘a göndermeniz gerekmektedir. Editör onayından geçen eserler Yeni Papirüs okurlarına sunulacaktır.

1 Comment

  1. Efsun

    5 Şubat 2018 at 20:16

    Hocam çok güzel olmuş her zaman ki gibi. Elinize, emeğinize, yüreğinize sağlık. Sizi seviyorum

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla