GAM PERÇEMİNE BİR ATEŞ BIRAKTIM-3-

Gam perçeminde yıldızlar…

Gökyüzü ayyuka çıkmıştı adeta.

Kaybolan bir şeyler var ferlerinde,

Ceplerimde bölük pörçük uykular.

Adına çocukluk demişlerdi:

Gam perçemimde yıldızlar…

Denizden aynaları var şimdi

En güzel süsü oldu sahici bulutlar.

Göz ortasıydım…

Göz bebeklerinde en saman kıvılcımı bir portre…

Güneşlerde bekleyenim; karşımda babamın bakışları.

Eladan gün rengine çalan.

Ilık zannettiğin baharlarda,

Adımlarını adımlarıma uyduran.

Kül ortasıydı…

Mutluluğun yansımaları,

Savruldu durdu, minik ayaklı sokaklarıma.

Mağrur rüzgarlarıma doğru biraz da.

Hiçsiz, hissiz, hepsiz azıcık da sızılıydı.

 

 

Görsel: Özlem Özdemir

Bir sonbahar günü, bulutlar öğle güneşini ararken doğmuşum. Adımın anlamına inat güzden kalma bir yaprağım esasen. Toprağa değil, bir gün gökyüzüne karışmayı bekleyen.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla