Gökkuşağı Dünyaya

 

Çirkin bir gökkuşağı olarak öleceğim sizlere
Gökyüzünüzden yeryüzünüze uzanan kara tahta köprüler misali

Renklerim solacak öte sokakların kuytu birinde
Bedenimde bana ait olmayan bıçak izleri, kasatura:

derin, kırmızı, siyah.”

Yıldızlara gömülüyorum işte şimdi, mezarımın başında binlerce kanatsız melek
Anne, dökme gözyaşlarını artık yeter, ben uçup giden kanatlarıyım kör serçelerin
Başka iklimlere konmak uğruna kaçan kemikten kafesinden.

Pençelerimle eziyorum kurumuş dalları. Can’ıyım, cananıyım, cancananıyım ben kara topraklarınızın. Çakıl saraylarımda haykırır dururum
şarkımı, ciğerlerimde kalmayana dek, nefes.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla