Kadının Özgürlüğü

bugday

Buğday tarlasında bir kadın…

koşuyor

başakların içinde.

çocuklarını yeni yıkamış, sıkı sıkı giydirmiş

üşümesinler diye.

çorbasını kaynatmış, doyurmuş kocasını

sonra koynuna girmiş, mutlu etmiş adamını

annesinin ilaçlarını vermiş tam vaktinde

az evvel süpürmüş kapısının önünü

Kocasını doyurmuş kadın;

kadının ruhu aç kalmış.

çocuklarını sıkı sıkı giydirmiş kadın,

kendi kalbi üşümüş.

umudu susuz kalmış kadının.

kadın koşuyor,

uçuşuyor yemenisi,

oyaladığı yazmasını bağlamış bileğine…

Buğday tarlasında bir kadın;

güneşe uzatmış ellerini,

koşuyor, ardına bakmadan koşuyor…

Kadın, özgürlüğüne koşuyor!

 

 

 

2 Comments

  1. Muharrem Soyek

    1 Ekim 2016 at 09:05

    Sanki kadın ancak yalnızlığa kaçışında özgürlüğü bulacakmış hissi veriyor. Öyle midir acaba?

  2. Gizem Demir

    1 Ekim 2016 at 21:18

    Yalnızlığa koştuğunda değil de, ayaklarına bağlanmış ağırlıklardan kaçtığında özgür oluyor

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla