Karanlık Şiir

Merve Ulutaş çizdi.

Yüzümün yarısı kayıptır gündüzleri,
Siyah bir örtünün altında.
Yüreğime yansır yarası,
Başlayıp dalgalı saçlarımın karanlığından
Ayak bileklerime kadar.
Tuhaf bakışlar görürüm,
Tiksinmeler duyarım.
Yaralarımı siyah bir örtüyle sararım.
Kelime bulamam.
Sevgimi ve nefretimi anlatacak
Kelime bulamam.
Kimi zaman çocuklar görürüm,
Rengarenk beyazlıklar içinde.
Biliyor musun,en sevdiğim renktir beyaz,
Gri ise bana dünyayı hatırlatır.
Bunca iyilik ve kötülük
Birbirine sarılmış uyurken geceleri…
Ben hep,
İnsanlar görüp de
Yargılamasınlar diye yüreğimi,
Siyah bir örtünün ardında gizlerim yüzümdeki
Çirkin,yorgun yarayı.
Okul kapılarında beklerim
Sanki gelip sarılacakmış gibi bana çocuklar.

Gözlerim,gündüz o çocuklara emanet,
Gece ise yıldızlara…

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla