Kırık Şiir

huzunlu-kadin
Kızıl bir düşe meylettim bu gece
“sus” dedi “biraz dinle”
Sokaklardan geçti sesi
Bi kaldırım taşında şarabın son yudumuna kandım
Ucuz bi’ mahalle kavgasında küfrettim halden anlamaza
Türküler söyledim usulca
Galata’da, Beşiktaş’ta..
Karaköy’de bir balıkçının ağına takıldım bu gece..
Bir çocuğun açıklan ayakkabı bağcığıydım belki de
İğne deliğinden geçemeyen bütün deliler
Çift düğümle sarıldı birbirine..
“Sus” dedi “biraz dinle”
Sesi değdi bir düşün gölgesine
Beyoğlu’nda, dudakları kan içinde bir kadının ruj lekesiydim bu gece.
Kaç yalan varsa inandım,
Ne kadar ayıksam o kadar yalandım.
Bi’ sokak sanatçısının yere koyduğu şapkasına saklandım.
Büyük gemiler, küçük bulutlar geçti
Bi kimsesizin mezarına atılan son topraktım.
sus” dedi “öyle söyleme”
Nevizade’de çiçek satan kadının siftahıydım bu gece.
Ne söylediği anlaşılmayan bir ayyaşın son hecesine aldandım.

Bi’ günbatımında kapatırken göz kapaklarını dünya
İsmini “kızıl” yakıştırdım.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla