Matruşka Kadın

Hüzün ve acı

omuzlarım yorgun
bugün seni doğurdum sevgilim
ve ben bazı sabahlar sevdiğim doğarım
doğmamış kızımın acıları bana yüklenir
kadın
benim bahçemde üzümlerim var
kara kara, ekşi ve tuzlu üzümler
sabır kokan üzümler
yıllandıkça yıllanır zamane yelkovanlarında
acılarda matruşkadan
acılarda kadından
doğurdukça doğruluyorum
devasını beklediğim andan annesi oluyorum tüm buz parçalarının
ve eridikçe
ve yok oldukça
ve yok ettikçe kendimi
milyon kez fırtınalar kopuyor dünyanın üzerinde
dünya düz bir tepsi ve ben
tepsinin sonuna gelmiş bulunmaktayım

 

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir