Siyah’ın Serinliği

siyah aşk
Belki gökyüzü mavisi değildi gözleri…
Gece ile Gündüz misali, tam aksine gece koyusu bir karanlığa açılıyordu gözlerinin hareleri.
Siyahtı.. Simsiyahtı…
Sadece derin bir şekilde bakanların anlayabileceği buğulu bir siyahlıktaydı.
Ama gök mavisi gibi, bulut beyazı gibi ferahlatıyordu bakanın içini, yüreğini.
”Siyah’ın Serinliği”  Evet, tam olarak buydu hissedilen.
Kirpik uçlarından gözlerine dalıp gidersen eğer, en derinlerine inersen , dinginlik hissediyorsun bir anda ruhunda..
Sessizlik, derinlik, duruluk adına ne varsa , işte tam da orada, o buğulu siyah bakışlarınardında, gizli bir perdede,hattâ kaf dağının ötelerinde..
Ah, dinginlik.. Huzur..
Gece koyusu bir çift derin bakışın ardında gizli.
Alıp başını gitmek istediğin, elinin tersiyle tüm renkleri geri ittiğin o derin kuyu.
Belki sizin için özgürlüğün rengi Mavi, ama ya benimki?
Ne beyazlar yaktım, ne pembeler gömdüm ben gönlümün en büyük topraklarına…
Bir tek Siyah’ın Serinliğine bıraktım Aşk denizinde yüzen serseri yelkenlimi.
Pembeleri yaktım, mavileri gökyüzüne savurdum, alın sizin olsun.
Ben bir tek Siyah’a yandım. Kalbimi Siyah’a boyadım.
Durdum sonra, düşündüm.
Renk Skalamı sonsuza dek çöpe attım.
Aşk , Siyahtı.
Siyah ise sonsuz bir serinlik.. Sessizlik..
Kalbimin hücrelerinin tek rengi.
Alın, Mavi’ler sizin olsun.
Mavi size umut, siyah ise bana Aşk !

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir