SUYA SERZENİŞ

 

Bir kalbe dokunmasını biliyorum
Dokunup dondurmasını biliyorum
Farkına varmıyorum belki
Bir diğeri erirken içten içe
Ateşimin üzerine eriyor her bir damlası
Dönüyorum
Sönerken iç çeke çeke göstere göstere
Görmezden geliyorum
Dışıma çıkarttığım içimi

 

Bir parça zaman daha gerek
Farkettirmeden
Başaramıyorum
Sıcaklığımın aldığı her bir su damlası
Damla damla dökülenden
İstenmeyen oluyor
Salkım salkım oluyorum
Ağır ağır zorluyorum
Yorgunluğuma yüküme
Sırtlandığım heybeme
Sahipleri yüz çeviriyor
Döndükleri yoldan
Bir ileriye gidiyorum
İlk benliğime

 

Sonra kayalarımı oluşturuyoruz
Çakıl taşlarımı bir koyda buluyorum
Bir uç sahile iniyorum
Dur durağı görmeden
Kumlarla örtülüyor
Her görünür bir parçam
Bile isteye örtüyorum
Su boyu yürürken
Aklıma söndürdüğüm ateşim geliyor
Söndürttüğüm ateşim
Işıl ışıl içimi yakan ateşim

 

Şimdi
Güneşi çıkartıyorum maviye yakın
Gün çıkıyor mavi gözüme açıyor
Su parıldıyor
Beni içine çekiyor
Bir görünmez kabım eksik
Kalıyor bir durak sonraya
Beni dolduranlardan
Eksiltmeyecek bir görünmez dört duvara
Bir yanılsanmış son durağa
İçim heves kalıyor
Ateşime su tutacak
Suyuna sıcağım dayanacak
Sıcağıma eksiltmeyecek
Dolu bir son durağa
Hasret bekliyor fikrim
Fikrimin kalbime değindiği yerdeyim artık
Sırılsıklam yandığım yerde…

 

   Sezer PAMUKÇU

 

 

Görsel: Abbas Kiarostami

BU İÇERİK BİR KONUK YAZAR TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR. Yayınlanmasını istediğiniz eserlerinizi yenipapirus@gmail.com ‘a göndermeniz gerekmektedir. Editör onayından geçen eserler Yeni Papirüs okurlarına sunulacaktır.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Araç çubuğuna atla