Unutulmanın Unutulmaz Acısı

 

Gecenin külleri düşerse üstüne,
Gecelerden bir hezimet gecesi.
Ey, şiirlerimin ölçüsüz hecesi,
Hatırla beni.

Eski günlerin hatrına,
Hatırla beni sevgili.
Yaz beni haritalara,
Bir de kuş uçuşu sev beni.
Dosdoğru kalbinden kalbime olsun,
Bir de gökyüzü çeşnili.
Sevgilim, hatırla beni.

Bilsem ki bir ışık çakacak beyninde,
Hatırlayacaksın beni,
Küllerimden doğar, yeniden yakarım kendimi.
Yeter ki gömme beni karanlık sularına tanınmazlığın
Ne bu aşk bir hataydı inan bana, ne de o güvendiğin yanılmazlığın.
Ama bir hatadır sürüklendiğin o sahiller, sevgilim.
Unutuyorsun beni.
Siliyor o fırtınalı deniz,
Kumsaldaki ayak izlerimi.

Ben yazdıkça tarihe her anımızı,
Sen geçmişe mazi deyip bensiz bir geleceğe koşuyorsun.

Ve sen umarsızca unutuyorsun sevgilim,
Bir sokak köşesinde göz göze geldiğimiz, o bir dakikalık sonsuz zamanımızı.

Belki, güçlü değildir yeterince hafızan.
Yaz beni bulmacalara,
Bir de parmak uçlarınla çöz beni.
Unutma ki, unutulana her mevsim hazan
Ve sevgilim, hatırla beni.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir