Bir Katilin Güncesi

(|)

Kestikçe cesaretleniyorum

Kestikçe güç sarhoşluğuna kapılıyorum,

Başkaları üzerindeki bu hakimiyetimden

Kestikçe daha fazlasını diliyor ellerim, tenim

Yeni bir oyun keşfeden bebeğin heyecanıyla

Kestikçe kesiyorum

Acıya meydan okuyormuş gibi hissediyorum

Oysa acı mı bana meydan okuyor

Kestiremiyorum

Dayanamıyorum, kesiyorum

Dayanamıyorum, öldürüyorum

Akışa teslim oluyorum

 

(||)

Hareketsiz yatıyor

Saçları yüzünü örtmüş

Elleri merhamet istercesine açılmış

Bacağı garip bir pozisyonda

Tazecik teninden kan kokusu yükseliyor

İçim çekiliyor

Körpecik bedeni karşısında

Yüreğim hopluyor

Vücudu soğuk

Hatta buz gibi

Oysa bu hali bile içimi ısıtıyor

Bu beden bana ait

Ben bu bedene ait değilim

 

(|||)

Hummalı bir arayış içindeyim adeta

Parmak uçlarımdan kan süzülüyor

Ellerim titriyor heyecandan

Etrafı kolaçan ediyorum kısılmış gözlerle

Ne ölü bakışlı insanlar

Ne kan kokulu hayvanlar

Ne sahipsiz bedenler

Ne kimsesiz cesetler

İnsanlar mı tükenmiş yokluğumda

Tüketmiş miyim insanları varlığımla

 

EZGİSU KARAKAYA

BU İÇERİK BİR KONUK YAZAR TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR. Yayınlanmasını istediğiniz eserlerinizi yenipapirus@gmail.com ‘a göndermeniz gerekmektedir. Editör onayından geçen eserler Yeni Papirüs okurlarına sunulacaktır.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: