DİLİ KALBİNDE

Öldüğünde yumuşar mı insan?

Gerideki yürekler misali.

Büyüdükçe  katılaşır mı çizgiler?

Soğur mu

Kanayan mazi benzeştikçe?

Tütün sararmış

Acıları olgunlaşanlar,

Sesi düşenler,

Fikrini  zikredemeyenler

Hicran sararmış

Yüzü asılanlar

Gönlü düşenler

O vakit

Sırrı sabra saklamış erenlerin

Sıcacık nefesi düşer

Fakir, zengine ulanır

Artar sesler  apaçık, taptaze

Umut aşımıza doğranır,

Büyür sesimizdeki uyum

İncemiz daha ince,

Göğe uzanan eller,

Yabana uzanan diller gibi

Kalınımız daha kalın,

Karanlığa uzanan ışık,

Belimizi doğrultan kök gibi.

Varsın düşman göğü yere indirsin,

Yıkılmaz

Dili kalbiyle bir yaşayan.

 

29.04.18

 

Kemal ALBAYRAK

 

Resim: Alex near big Soviet Monument

BU İÇERİK BİR KONUK YAZAR TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR. Yayınlanmasını istediğiniz eserlerinizi yenipapirus@gmail.com ‘a göndermeniz gerekmektedir. Editör onayından geçen eserler Yeni Papirüs okurlarına sunulacaktır.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: