Gökkuşağından Şiirler Ya Da Gökyüzündeki Hande’ye

 

 

 

Ben
Sesten
Bir duvar
Misali serpelenmişim
Önünüze

Ben
Gökkuşağı gibi
Çöklerim omuzlarınıza
Bedenim
Asyalardan asyalara
Uzanır

Ben
Kelleyi sıkıştırdım koltuk altıma
Babamdan kalma bir topuklu
ayakkabı ile
Pembe pembe
Dans ediyorum
Önlerinizde

Ben
Çirkin bir sabah misali
Çöküyorum masanıza
Yazdığınız şiirlere saçıyorum
Kırmızıdan evvel (ki) ışıkları

Kağdınızla
Kaleminizle
Oynarım
Ben

Ben
Henüz
Ölmedim
Ya da gövdemin derinlerinden
Geçmedi
Çelik rengi kasatura
Yahut
Sırtıma hiç dokunmadı (iz bırakırcasına )
O demirden sopa
Ya da yakmadılar
Anneciğimden kalma eteğin pembe uçlarını

Ben
Hala
Yaşıyorum
Parmaklarınızda
Ve
Şiirlerinizde

Nefesimi gömün
HANDE’NİN YANINA

 

 

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: