Gülümse / Bekir Mutlu GÖKCESU

Hüznü yazar buğulu camlara nefesin

kıskanır hüznü yağmur gözlerinden

tüm yitik zamanlara isyanıdır bu

yağmurun ve gözlerinin…

Oysa hiç yitik olur mu zaman?

Bilerek ve isteyerek yaşar insan.

Kayarsın veya kayarlar yaşamından…

Yarışır damlacıklar kayar pencerenden

karışır tekrar, tekrar kayar kırık dökük anılar

beyninden ve ellerinden…

Ve yüreğini tutarsın her seferinde

düşecekmiş gibi yüksek bir yerden…

 

Birisi veya birileri

sımsıkı tutun demiş de sanki

bir şeyi ya da bir şeyleri

öyle çok sıkmışız ki

hissizleştirene dek ellerimizi…

Uzak düşmek bu, avucumuzun içine…

 

Dudaklarımızdan dökülmeyip aklımızdan geçen

üç beş hece kırılır, melodisi karışır düşünceme

hissedilmemişliğim kadar hissederim seni yüreğimde

aç avuçlarını, hadi sen de gülümse…

 

Işık Erol’un sesinden dinlemek için bağlantıyı tıklayınız:

 

Görsel: Vladimir Volegov

 

Bekir Mutlu GÖKCESU

BU İÇERİK BİR KONUK YAZAR TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR. Yayınlanmasını istediğiniz eserlerinizi yenipapirus@gmail.com ‘a göndermeniz gerekmektedir. Editör onayından geçen eserler Yeni Papirüs okurlarına sunulacaktır.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: