Taner Yılmaz çizdi

 

HASRET

Biliyordum

Çaresizce bekler yine gelirdin

Özürsüz bir vedaydı son bakışın

Son dokunuşun

Çimler üzerinde alınan son yudumlar

 

Ağrılı bir ezgiydi tenimizin buluşması

Duman isteyen vücutlar gibi hasretle sarılırdık

Sessizce ağlardın

Neden biz sorusuyla bitirirdin sessizliğini

Ben ağlardım

 

Ah güzel kadın

Sararmış ince parmakların

Titreyen sesin

Hayretle bakan gözlerin o kadar masumdu ki

İnanmıyordun iyiliğe

İnanmıyordun maviliğe

 

İçeri girecekler ve vuracaklar bizi diyordun

Gecenin karanlığı gizler bizi

Sessizce beklersin

Korkuya yenik düşen bedeninle, sessizce beklersin

 

Yankılanırsın yalnızlığınla boş sokoklarda

Gözlerin saklayamaz ele verir bizi

Yitip gidersin

Kalırım bir başıma

 

 Varlık ERGEN

Sabaha karşı başlamış bir doğumun eseriyim_ Cennet bahçelerinden yere düşenlerdenim bir de- Parçalanmış benliklerimin gölgesinde bir bireymiş gibi yaşıyorum_ Tuzlu suyun yakınlarında olmak şanslı kılıyor beni-

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: