Kalender Bir Papatyanın Ölümü

images-1

Nedendir uzağı seçemeyen gözlerimin,
Aynadaki yansımamı tanıyabilmesi ?
Nedendir hep güzel kadınların,
Fesleğenin gölgesinde büyümesi ?
Kışları kuşburnunun ıhlamura muhabbetini beslemedik mi,
Vanilya kokusunun diriliğinde geçmedi mi yazlarımız…

Sen ki, bir yangından arta kalansın.
Susmazsın,
Susturulamazsın.
Bu deniz böyle öpülesi,
Sarkıtmalı başı vapurdan aşağı;
Son umudunu anlatmalı saydam balıklara.
Hadi bırak beni,
Bitmez yollar denizinde.
Yangından arta kalanı susturabilmeli kadının.
Ben arşta yazılmış kaderimi,
Yafta misali boynumda taşıdım.
Kendi mahşerini kendi çizmeli,
Nihayet yekpare bir kadın.
Kim bilir, belki papatyayımdır.
Ölüm kokmam, papatya kokarım.
Elbette papatyayımdır.
Kalender bir papatya…

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: