Sor’un

Melis Çamlıoğlu‎

 

 

Gülüşün eksilmiş
Ve kısılmış belirgince
Bana baktığında parlayan
O yakamoz gözlerindeki.

Dokunuşların çekimser
Ve sözlerin sitemkâr.
Boğazımda kaldı,
Söylemek için ayırdığım sevda sözlerim.
Kaçışmakta korkudan
Hafifçe yaşlanmış gözlerim.
Söylemeye varmıyor dilim
Ben susayım, sen anla sevgilim.

“Bize bir şey mi oldu?”

Demeye kudreti yok yüreğimin.
“Cevabından korktuğun soruyu, sormayacaksın.”
Diye büyükleniyorum kendi kendime.
Oysa an be an küçülüyor gibiyim gözlerinde…
Başka türlü sormak çok ağır, öyle düpedüz.
Ah, asık kaldı gülmesine doyamadığım yüz!
Ya ben sakarım biraz, üstüne mi düştü kelimelerim?

“Bize
       bir
          şey
             mi
               oldu
                       ?”

Altında kalıyorum soruların
Meğer dinlenmek düşmanıymış
yorulanın
Soranın ve sorulanın
Ben ve sen
Düne kadar baktığımız, ikimizin de
Sanki aynı yoldu.
Şimdi söyler misin sevgilim,

Bize bir şey mi oldu?

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: