All posts tagged "Sezer PAMUKÇU"

  • İYİNİN VE KÖTÜNÜN ÖTESİNE

    Zamanı taşımak zordur karanlıkta En suskun saatin bekleyişidir bu Mütevazı bir cesareti bile cezalandırır O yokluğun boşluğu Önemli olan Bizi karanlığa taşıyan Direnmektir Zamanın taşkınlıklarına...

  • ZAMAN BÜKÜMÜ

    Çok zaman sonraAz kalsak bileYan yana bir zamanaHiç bilinmeyenliİki yolculuk yazacakKolları merkeze uzananBir sapada.. Sezer PAMUKÇU

  • Yakınsak Bin Alem

    Zamanı eskitiyordu bütün umutperverler Zindanlarını havalandıran yegane şeydi bu Her gördükleri acıyı duyumsuyorlardı Kedere kafa tutar gibi bir halleri vardı Demir parmaklıkları bir hüzün aralığıydı...

  • DÖVÜNENE DEVİNEN

      Her şeyi zamanla anlayacağız Anladıklarımız Zamanla yitirirken anlamlarını Yeni anlamlar kazanacağız Kaybetmek üzere Ve bitirmeden gidişi Anlamlar katacağız Her bir şeyi zamanla anlayacaklara Zamanla...

  • SUYA SERZENİŞ

      Bir kalbe dokunmasını biliyorum Dokunup dondurmasını biliyorum Farkına varmıyorum belki Bir diğeri erirken içten içe Ateşimin üzerine eriyor her bir damlası Dönüyorum Sönerken iç...

  • YAŞAMA HAKKINI YASAMA

        Can aldığın gün bugün Bugün bir nehir gibi Korkusuz diri ve güçlü Çoşkun olmalısın Hiç durmadan, soluksuz Sen olup almalısın Hayat veren bir...

  • ÖZGÜRLÜK

    Özgürlük; Gelir ve gider Dalgalar gibidir Haliyle dalgalar Gelir ve gider, gelir ve gider Bizi uzaklara taşıyan Bizi bizden taşıran Gelir ve gider özgürlük Yeşerir...

  • ÖMRÜMÜZCE ÖMÜRLERİ İZLEMEK

    Işığın her çıktığında Batırdığı bir aydınlık içinde Yaşamın yiten renkleri Yine bir günün içinde Mutlulukla hüznün Acı ile sevincin Durmamacasına peşinde Sonsuz bir alemin gecinde.....

  • Ayrık Seyir

    Sana benzeyen sözcükler aldım kalemime Seni özleyen kelamım ağladı Zamanın ışık yılı uzağında Benim hüznüm bir muğlaka ağlakken Beni Bana beni bulduran zamana bağladım  ...

  • Değersiz Aidiyetler

    Islak taş duvar Kuru mengene Bir çıkrığa hizalanmış Sayısız insan ahmağı Eğire eğire Lime lime Çıktıları kan revan     Sezer PAMUKÇU

  • Savruk Denge

      İmkânım yoktu Bakışını ektim bahçeme Dokunuşunu ektim Hüznün hüznüme dokundu Toprağımı ıslattım   Azıcık suyun tarumar ettiği Tek topraktı benimkisi Yayvan bir dağ gibi...