Tanrı’nın Uykusu

 

Geceleri, tanrı da uyur mesela,
Uğramaz sokaklara.
Tarlabaşı’nda travestiyi yakar bir adam,
Travestinin feryâdlarını duymaz, alevleri görmez tanrı.
Bir yerlerde, yemeğin tuzu az olmuş diye
Kocasının tekmeleyip sokağa attığı kadın,
Ağlar gün ışıyıncaya dek.
Kadının gözyaşlarını görmez, sesini duymaz tanrı.
Çünkü; tanrı da uyur geceleri.
Bir yerlerde bir kadın sevgilisinin koynundadır.
Aslında tanrıya göre günah olan bu durum,
Geceleri yazılmaz deftere.
Çünkü; tanrı da uyur geceleri,
Tıpkı huzurlu insanlar gibi.
Karanlığa sığınmış bir adam, bir rakı sofrası kurar,
Ruhunun derinliklerine sızar alkol.
Yalnızdır.
Kadehini, şalgamına tokuşturur.
O kadar yalnızdır ki,
Tanrı bile uğramaz sofrasına.
Çünkü, tanrı da uyur geceleri.
Ara sokağın birinde tecavüz ederler bir kadına.
Kadın çığlık atar, kaçar, direnir,
Kadın ağlar;
Bunu da bilmez tanrı.
Yoksa, tanrı ölür mü geceleri?

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: