Yakınsak Bin Alem

Zamanı eskitiyordu bütün umutperverler

Zindanlarını havalandıran yegane şeydi bu

Her gördükleri acıyı duyumsuyorlardı

Kedere kafa tutar gibi bir halleri vardı

Demir parmaklıkları bir hüzün aralığıydı

Huzuru yıpranmakta buluyorlardı sanki

Bütün ulaştıkları yargıların son kişileriydiler

En mucizevi yetenekleri umut avcılığıydı

Ne kadar çok sorun o kadar çok çareydi çünkü

Kafalarının içi bir çare çöplüğüydü

Çarelerinden bir çaresiz koyuyorlardı hep

Keşke yoktu şayet vardı onlar için

Dimdik ezilirlerdi de bir kendileri bilirdi

Bütün imkansızlıkları mümkünsüz bırakanlar

Onlar zamanı eskitenlerdi…

Sezer PAMUKÇU

BU İÇERİK BİR KONUK YAZAR TARAFINDAN ÜRETİLMİŞTİR. Yayınlanmasını istediğiniz eserlerinizi yenipapirus@gmail.com ‘a göndermeniz gerekmektedir. Editör onayından geçen eserler Yeni Papirüs okurlarına sunulacaktır.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: